کتاب هنر خوردن انبه یا هنر تقریبا گمشدهی هیچکاری نکردن، مجموعهای پیوسته از جستارهایی طنّاز و شاعرانه و درعینحال انتقادی است که تلاش میکند با شرح لحظههایی از زندگی، کیفیتِ ازدسترفتهی حضورِ انسان در جهان معاصر را به ما گوشزد کند.
هنر خوردن انبه، تلاش برای درک و فهمِ بهتر جهان از منظر همهی آن چیزهای ریزودرشت بهظاهر مهم و البته بهظاهر غیرمهم پیرامونماست؛ چه ایرادی دارد اگر در میانهی روزی در خانهی پدریتان، خانهی دوستتان، یا خانهی خودتان یا هر خانهی دیگری، در آستانهی جوانی، میانسالی یا پیری، در یک جنوب یا شمال که گرما و عرقریزانِ پوست یا سرما و حرارتِ خونِ در رگهایتان را در خود دارد، بی فکرِ پیش، روی صندلی راحتی لم داده و به ناگه انبهای تازه را آرامآرام، جویدهجویده به کام بکشید و خوشنود از این عیشِ مدام، به خوابِ بعدازظهرِ کوتاه یا متوسطی فرو روید که گویی آخرین لذتِ حقیقی ممکن در جهان است؟ لافریر در این کتاب، ما را به چنین تجربهای دعوت میکند.