موهبت عظمی و عطیه کبری

این کتاب دربردارنده‌ی دو رساله از سراج‌الدین علی خان آرزو، ادیب و منتقد ادبی سرشناس هندی در سده‌ی دوازدهم هجری است. موهبت عظمی در علم معانی و عطیه‌ی کبری در دانش بیان، به گفته‌ی نویسنده نخستین رساله‌های تالیف‌شده در دو علم مذکور براساس اشعار فارسی (با ذکر حدود 390 بیت و 60 مصرع) است. نکته‌سنجی، شم انتقادی و سبک‌شناسی آرزو به نوشته‌ی او ارزش و اعتبار ویژه‌ای بخشیده و دو رساله‌ی او می‌تواند در زمینه‌ی بلاغت از منابع درسی دانشگاهی باشد.