خانه های مرموز (فانتوم)

رمان خانه‌های مرموز نوشته‌ی اوکِتسو یکی از خاص‌ترین تجربه‌های ادبی در ژانر معمایی و ترسناک است. داستان با روایت اول‌شخص آغاز می‌شود؛ شخصیت اصلی از دوستی قدیمی پیغامی دریافت می‌کند، درباره‌ی خانه‌ای که نقشه‌ای غیرعادی دارد. یکی از جذاب‌ترین ویژگی‌های خانه‌های مرموز استفاده از نقشه‌ی خانه‌ها به‌عنوان بخشی از روایت و سرنخ معماست. خواننده همزمان با شخصیت‌ نقشه‌ها را بررسی می‌کند، به فضاهای مرده و راهروهای عجیب دقت می‌کند و کم‌کم در ذهن خود تصویر کامل‌تری از معما می‌سازد. این حس مشارکت باعث می‌شود داستان بسیار درگیرکننده باشد. فضاسازیِ نویسنده نیز نقطه‌ی قوت بزرگی است. اوکِتسو با توصیف‌های دقیق و سرراست، حس خفقان و سردی خانه‌ها را منتقل می‌کند و به‌جای وحشت ناگهانی، نوعی ترس تدریجی و روانی می‌آفریند که مخاطب را تا آخرین صفحه میخکوب نگه می‌دارد. خانه‌های مرموز داستانی‌ است پرکشش، خوش‌ریتم و متفاوت برای دوست‌داران رمان‌های رازآلود و وحشت روان‌شناختی. این اثر با ترجمه‌ی مهدی زارع پورمشیزی و مبینا شهریاری از زبان اصلی (ژاپنی)، توسط انتشارات پرتقال منتشر شده است. نویسنده‌ای که به داستان‌های عجیب و ترسناک علاقه دارد، از طرف یکی از آشنایان مأمور می‌شود نقشه‌ی یک خانه در توکیو را ببیند. خانه در ظاهر معمولی است، اما وقتی نقشه‌ها را دقیق‌تر نگاه می‌کند، متوجه‌ی فضایی مرموز بین دیوارها می‌شود؛ فضایی که نه پنجره‌ای دارد، نه راهی برای ورود. نویسنده همراه دوست معمارش نقشه‌ی خانه را بررسی می‌کند و به جزئیات عجیب‌تری برمی‌خورد. اتاق‌هایی که محل‌شان درست نیست، راهروهایی که بی‌معنا به نظر می‌رسند، و گذشته‌ی تاریک کسانی که قبلا در خانه زندگی می‌کردند و ناپدید شده‌اند. وقتی جسدی پیدا می‌شود و زنی درباره‌ی خانه‌ای دیگر تماس می‌گیرد، معلوم می‌شود چیزی بسیار خطرناک‌تر در جریان است؛ چیزی فراتر از یک خانه‌‌ی عجیب؛ اسرار چندین نسل، تهمت و افترا، و مرزی باریک میان واقعیت و توهم.