انسان منقسم (برزخ به لحاظ روانکاوی)

این کتاب، که همچون دیگر آثار مؤلفان تقرّب فرویدی‌ـ‌لکانی خود را حفظ کرده، ضمن سراب دانستن افسانه‌ی «انسان کامل» به ذات برزخی آدمی یا شکاف و انفکاکی می‌پردازد که اقتضای وجود اوست. سپس، مواضع روان‌شناسی من نفسانی و روان‌شناسی خویشتنِ خویش را مورد مداقه قرار می‌دهد تا اساس سست و جزمی آن‌ها را به لحاظ ذات منقسم انسان برملا سازد. مؤلفان، که ناملایمات نفسانی را متّکی بر اختفاء و فرار فرد از برزخ باطنی خود می‌دانند، نشان می‌دهند که سایه افکندن حیث خیالی بر ساحت ترمیزی آدمیان چگونه موجبات درد و رنج نفسانی آنان را فراهم می‌آورد. در ادامه، پایه‌های لازم را جهت درک و فهم پدیدار «همزاد» به دست می‌دهند و به آیین «اهل هوا» در جنوب ایران نظر می‌کنند. آخرین بخش به اساطیر به‌عنوان یکی از بارزترین مظاهر برزخ انسان اختصاص دارد و نسبت و رابطه‌ی آدمیان را به لحاظ «سرنوشت» مدّ نظر قرار می‌دهد.