گستره (عمق یا وسعت؟)

جنرالیست هستید یا متخصص؟ آیا در زندگی، برای گسترش مسیر شغلی‌تان تلاش می‌کنید یا برای عمق‌بخشیدن به آن؟ خرد عامه‌ی بشر، در انتخاب بین وسعت و عمق، بی‌رحمانه و یک‌سویه رفتار می‌کند. استفاده از ضرب‌المثل‌هایی مثل «سرباز همه‌ی بازی‌ها و پادشاه هیچ‌کدام» یا «همه‌کاره و هیچ‌کاره» برای افراد جنرالیست، بیانگر این موضوع است. حتی در روان‌شناسی عامه نیز این تفکر پذیرفته و جاافتاده است. پیام واضح است: برای سرآمدی واقعی در هر زمینه‌ای (هنر، ورزش، علم و هرچیز دیگری) باید متخصص شوید و باید این تخصص را به‌سرعت به دست بیاورید. اگر این کار را نکنید، دیگران با «۱۰ هزار ساعت تمرین هدفمند» که ظاهرا برای موفقیت لازم است، از شما پیشی خواهند گرفت. اما این پیام، یک اشتباه بی‌رحمانه است! به همین دلیل دیوید اپستین در کتاب گستره قصد آگاه‌سازی در این زمینه را دارد. قهرمان، هنرمند و برنده‌ی جایزه‌ی نوبل شدن نیاز به متخصص‌شدن سریع و عمیق ندارد. در واقع در اغلب مواقع، داستان برعکس است و وسعت، در نقش متحد عمق و نه دشمن آن ظاهر می‌شود. در جذاب‌ترین حوزه‌های زندگی، جنرالیست‌ها نسبت به متخصصین موقعیت‌های بهتری برای رشد دارند.