سرود رستاخیز

آرتور میلر (۱۹۱۵-۲۰۰۵) یکی از نام‌آورترین نمایشنامه‌نویسان جهان به ‌شمار می‌آید که مشهورترین آثارش همچون «مرگ فروشنده»، «ساحره سوزان» و «چشم‌اندازی از پل» دست‌کم یک بار به فارسی برگردانده و بارها بر صحنه رفته‌است. بااین‌حال نمایشنامه‌های موخر این نویسنده هنوز برای خوانندگان فارسی‌زبان ناشناس است. نمایشنامه‌ی «سرود رستاخیز» یکی از آخرین آثار میل است که در سال ۲۰۰۲ نوشته و به صحنه رفته است. او در این اثر به‌شکلی قاطع و بی‌پرده سیاست‌های جهان مدرن را به تمسخر گرفته و آن‌ها را به زیر سوال می‌برد. «سرود رستاخیز» هم یک کمدی هجوآمیز است هم یک تراژدی و این دو کارکرد آن‌چنان در طول نمایشنامه با یکدیگر ادغام شده‌اند که گاه برای خواننده قابل‌تفکیک نیستند. آنجا که سخن از حماقت و جنون ابرقدرت‌‌ها و رسانه‌های آنان به میان می‌آید یا یک طنز یا حتی هجو تمام‌عیار و آنجاکه بحث هویت ازدست‌رفته و بی‌معنایی انسان در جهان معاصر پیش‌کشیده می‌شود با یک تراژدی کامل روبرو هستیم.