معجزه در چهل روز (داشته هایتان را به خواسته هایتان تبدیل کنید)

ملودی بیتی کتاب «معجزه در چهل روز» را با نگاهی به تجربه‌های خود در طی زندگی پرفرازونشیبش نگاشته است. نثر کتاب، ساده، گیرا، بی‌تکلف و پر از لحظات غافل‌گیرکننده است. همچنین بخش‌هایی از کتاب به قلم ویراستار کتاب، یکی از دوستان ملودی و یکی از شرکت‌کنندگان کارگاه معجزه و دو دخترش آراسته شده است. درواقع، این کتاب آمیزه‌ای از تجربیات بی‌واسطه‌ی ملودی بیتی و همراهان او در پروژه‌ی شگفتی‌زای معجزه‌آفرینی‌ست. «معجزه در چهل روز» با تعریف معجزه آغاز می‌شود و ملودی بیتی با اطمینانی قلبی، گنجه‌ای از معجزه‌های در دسترس را به خوانندگان کتابش نوید می‌دهد. همچنین اعلام می‌کند که هر آن‌چه در کتاب آمده، واقعیت و تجربه‌های بی‌واسطه است. او ضمن اشاره به انواع معجزاتی که ممکن است از ذهن هر کس بگذرد، دست‌یابی به آن‌ها را ممکن و در دسترس می‌داند؛ به شرطی که خواننده با متعهد شدن به تمرین‌های پروژه‌ معجزه بخواهد زندگی خود را دگرگون سازد. سپس بیتی به بیان سرگذشت پرماجرای خود و شیوه‌ی آشنایی‌اش با معجزه‌آفرینی می‌پردازد. در ادامه، چگونه معجزه کردن را به خواننده می‌آموزد که سرآغاز آن، یافتن همراهی رازدار و همدل است. پس از بیان دقیق شیوه‌ی اجرای پروژه‌ی معجزه در یازده گام و تجربه‌ی برگزاری نخستین کارگاه معجزه، از کشف اتفاقی کارکرد پروژه‌ی معجزه برای کودکان و نوجوانان سخن می‌گوید. در ادامه پرسش‌های برآمده در مورد این پروژه و پاسخ‌های نویسنده آمده و در بخش پیوست، چند نمونه از این تمرین‌ها ارائه شده تا خوانندگان درکی بهتر از فرایند تمرین و همچنین اثربخشی، شیوه‌ی انجام، اجزای درمانی و معنوی، آثار و چرایی تاثیرات آن پیدا کنند. کتاب حاضر برای همه‌ی کسانی که در جست‌وجوی راهی تازه برای برقراری ارتباط با هستی‌اند، مفید است. به گفته‌ی نویسنده، این کتاب برای هر فردی از هشت‌ساله تا نودو‌هشت ساله، چه کسانی که در اوج زندگی می‌کنند، چه آنانی که با احساس سردرگمی، درهم‌شکستگی یا ترس همراهند، سودمند است. مفیدترین شیوه‌ی خواندن کتاب، به همان ترتیبی‌ست که نوشته شده، از این رو، نباید کتاب را تندتند ورق زد تا به فرمول معجزه دست یافت، زیرا درک هر بخش بر پایه‌ی درک بخش‌های قبلی استوار است. پس از خواندن هر بخش و انجام تمرین‌ها، می‌توان به تنهایی یا با یاری همدل و رازدار پروژه‌ی معجزه را آغاز کرد. نکته‌ی مهم متعهد بودن به انجام تمرین‌ها در زمانی مشخص است؛ برای نمونه، پس از بیدار شدن از خواب، هنگامی که آدمی در صادقانه‌ترین، گشوده‌ترین و آسیب‌پذیرترین حالت خود قرار دارد. همچنین باید چهل روز به این تمرین فرصت داد تا تأثیر خود را آشکار سازد.