تاریخ فلسفه قرن هفدهم

تاریخ فلسفه؛ قرن هفدهم تألیف امیل بریه (۱۹۵۲ - ۱۸۷۶) فیلسوف و مورّخ فرانسوی فلسفه، جامع‌ترین و عمیق‌ترین کتابی است که تاکنون درباره‌ی تاریخ فلسفه در زبان فرانسه نوشته شده است. این کتاب نخستین‌ بار در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. امیل بریه تحصیلات خود را در مدارس لویی لوگـران و ژانسون دوسایی و سپس در دانشکده‌ی ادبیات پاریس، در رشته‌ی فلسفه به پایان برد و در سال ۱۹۰۸ دوره‌ی دکترای ادبیات خود را با پایان‌نامه‌ای درباره‌ی فیلون اسکندرانی، گذراند و در سال ۱۹۱۲ استاد دانشگاه بوردو و در سال ۱۹۱۹ استادیار دانشگاه سوربن شد و اندک زمانی بعد در همان دانشگاه به‌عنوان استادی دست یافت و از آن پس، تا سال ۱۹۴۰ به جز مأموریتی در ۱۹۲۵ در دانشگاه قاهره و مأموریت دیگری در ۱۹۳۶ در دانشگاه ریو دو ژانیرو، پیوسته به تدریس فلسفه اشتغال داشت. در سال ۱۹۴۴ به عضویت فرهنگستان علوم اخلاقی و سیاسی، به جانشینی هانری برگسون انتخاب شد، و در سال ۱۹۵۰ ریاست این فرهنگستان را بر عهده گرفت. بریه به‌عنوان مورّخ فلسفه مخصوصا علاقه‌مند به دو موضوع تحقیقاتی بود: یکی فلسفه‌ی یونانی (و در درون آن بیش از همه فلسفه‌ی رواقی و نوافلاطونی)، و دیگری فلسفه‌ی آلمانی. در مورد فلسفه‌ی یونانی علاوه‌بر پایان‌نامه‌ی او درباره‌ی فیلون، باید از رساله‌ی دوم او با عنوان امور جسمانی در فلسفه‌ی رواقی قدیم (۱۹۰۸) و کتاب او درباره خروسیپوس، احیاکننده‌ی «رواق» (۱۹۱۰)، و ترجمه‌های او از تفسیر رمزی قوانین مقدّس (۱۹۰۹) اثر فیلون و تاسوعات فلوطین یاد کرد.