کتاب پیش رو خاطرات پرویز مختاری، کنشگر سیاسی و آزادیخواه ایرانی، را به قلم انوش صالحی در خود جای داده است؛ صالحی خاطرهی دیدار با مختاری را اینگونه بیان میکند:
در یکی از روزهای اوایل تابستان ۱۳۸۲ با علی اشرف درویشیان در نشر چشمه وعده دیدار داشتم. آن روز قرار بود درویشیان مرا به یکی دیگر از یاران مصطفی شعاعیان معرفی کند. به اتفاق قدمزنان راهی ساختمانی شدیم که در کوچهای منشعب از خیابان فلسطین واقع شده بود. وقتی برای اولین بار با پرویز مختاری در دفتر کارش روبرو شدم سیمای مردی را دیدم که با موی سفید و سبیل معروفش همانند عارفی جلوه مینمود. این را در همان دیدار نخست به او گفتم، خندید و خاطرهای از گذر عمرش تعریف کرد که بیارتباط با تصور من نبود. در ادامهی آشنایی با گذشتهاش فراز و نشیبهای زندگیش را تلفیق غریبی از مبارزهی سیاسی، احساس مسئولیت در روابط اجتماعی و تلاش برای پیشرفت در زندگی شخصی یافتم، نمونهای قابلتوجه در میان سرنوشت همنسلانش که کنش سیاسی هیچگاه او را از احساس مسئولیت در محیط کار و خانواده باز نداشت.