اندوه من (کتاب بوف،ناداستان)

«اندوه من» ناداستانی نوشته‌ی محمدهاشم اکبریانی است. این کتاب روایتی از فقدان مادر و تاثیراتش بر زیست فرزند است. علاوه‌بر علاقه‌مندان به ادبیات داستانی، خواندن «اندوه من» می‌تواند به افرادی که نزدیکانشان را از دست داده‌اند یا هراس فقدان عزیزانشان را دارند هم توصیه شود. «اندوه من» روایتی صمیمی، دقیق و پرجزئیات از هراس‌ها و دلتنگی‌های فرزند یک مادر پیر و بیمار را که «درست مثل یک مُرده» روی تخت افتاده، در خود جا داده؛ نام آن فرزند محمد هاشم اکبریانی است. آیا «اندوه من» یک ناداستان است؟ آن‌گونه که از زیر عنوان اثر برمی‌آید، خود اکبریانی چنین اعتقادی دارد. اما ناداستان چیست؟ روایتی متعهد است بدون دخالت تخیل، واقعیت را همان‌گونه که تجربه‌ی زیسته‌ی نویسنده است به مخاطب ارائه دهد. برای نوشتن چنین روایتی می‌توان از تکنیک‌های داستان‌پردازی هم استفاده کرد و این کاری است که اکبریانی در «اندوه من» به بهترین وجه انجامش داده است. او با بهره‌گیری از تجربه‌های طولانی و موفقش در زمینه‌ی نوشتن رمان و داستان کوتاه بی‌آنکه از بیان امر واقع تخطی کند، رنج‌هایش در مواجهه با فرایند فقدان و در نهایت مرگِ مادر را پُرکشش و خواندنی روایت کرده است. محمد هاشم اکبریانی نویسنده، پژوهشگر، روزنامه‌نگار، شاعر و فعال فرهنگی ایرانی است. او بنیان‌گذار جایزه‌ی شعر خبرنگاران. سرپرست و سرویراستار دو مجموعه‌ی تاریخ شفاهی ادبیات ایران و مجموعه‌ی تاریخ شفاهی نشر ایران است.