کتاب «جنگها و بدنها: نشانهی تن در فرهنگ و سینمای پساجنگ ژاپن (۱۹۴۵-۱۹۶۵)» نوشتهی نغمه ثمینی، پژوهشیست عمیق و میانرشتهای که با بهرهگیری از نظریههای نشانهشناسی، مطالعات فرهنگی و سینمایی، به بررسی بازنمایی بدن در بستر تاریخی، فرهنگی و هنری ژاپن پس از جنگ جهانی دوم میپردازد.
ثمینی در این اثر، بدن را نهفقط بهعنوان یک موجود فیزیولوژیک، بلکه بهمثابه یک سازهی فرهنگی و حامل معنا مورد تحلیل قرار میدهد؛ بدنی که در پی بمباران، اشغال، شکست نظامی و بحرانهای اجتماعی، به میدان نبردی از معنا و حافظه بدل میگردد. نویسنده، ضمن تبیین موقعیت بدن در سنتهای فکری و آیینی ژاپنی، نشان میدهد که چگونه تنِ مجروح، ناقص یا دگرگونشده، در سینمای ژاپن پس از جنگ، به نمادی از بحران هویت، مقاومت خاموش یا فاجعهی تاریخی تبدیل شده است.
این کتاب، با اتکا به خوانشی نوین از فیلمهایی چون آثار آکیرا کوروساوا و کنجی میزوگوچی، و نیز تحلیل زمینههای تاریخی و اجتماعی دوران پساجنگ، گامی مهم در پیوند میان مطالعات فرهنگی، بدنمندی و هنرهای تصویری به شمار میرود. «جنگها و بدنها» اثریست تأملبرانگیز برای پژوهشگران حوزههای علوم انسانی، تاریخ معاصر، مطالعات شرق آسیا و زیباییشناسی بدن.