تبارشناسی اخلاق

تبارشناسی اخلاق از جمله آخرین نوشته‌های نیچه است که دو سالی پیش از فروپاشیدن ذهن آتش‌فشانش نوشته است. این کتاب، همچون بسیاری از آثار نیچه، بسیار شتابان نوشته شده است. وی آن را در بیست روز، در ماه ژوئنِ 1887، نوشته و کتاب در نوامبرِ 1887 منتشر شده است. کتاب حاضر یک "جدل‌نامه" است. نیچه این کتاب را پس از فراسوی نیک و بد نوشته، و در نامه‌ای، هدفِ آن را روشن کردنِ چند "اصلِ بنیادیِ" آن کتابِ بدفهمیده‌شده، فراسوی نیک و بد، می‌داند. وی می‌خواهد در کتاب پیش رو چند نکته‌ی اساسی را که در آن کتاب به اجمال آمده، روشن و کامل کند و نقشِ "آزاده‌جانی" را در آن بازگوید، و آنچه را که در آخرین بخشِ «فراسوی نیک و بد به‌نرمی گفته است با طنینی تند و انگیزاننده شرح کند و سنجش‌گریِ اخلاق را به اوجِ خود برساند.»