جامعه شناسی هنر

جامعه‏شناسى هنر دانشى میان‏رشته‏اى است که با تاریخ فرهنگى، زیبایى‏شناسى، تاریخ هنر، انسان‏شناسى، روان‏شناسى اجتماعى، جامعه‏شناسى انتقادى، جامعه‏شناسى پیمایشى و ... مرزهاى مشترکى دارد. این کتاب نخستین درس‏نامه‌ی جامعه‏شناسى هنر به زبان فارسى است که درون‌مایه‌ی آن را نه "هنر و جامعه"، نه "هنر در جامعه"، بلکه "هنر به‏مثابه‏ى جامعه" تشکیل مى‏دهد. کتاب پس از مرور رویکردهاى متفاوت به موضوع هنر، از جمله رویکرد زیبایى‏شناختى، تاریخى و انتقادى، و بیان دستاوردهاى هریک از آن‏ها و مدل‏هاى تحلیل گذشته، رویکردهاى امروزى را معرفى مى‏کند. این اثر از دو بخش (هر بخش از چهار فصل) و یک نتیجه‏گیرى تشکیل شده است. در بخش اول از تاریخ جامعه‌شناسى هنر سخن گفته شده و در آن سه نسل متمایز شده‏اند: نسل زیبایى‏شناسى جامعه‏شناختى، نسل تاریخ اجتماعى هنر، و نسل جامعه‏شناسى پیمایشى. در بخش دوم که به جامعه‏شناسى پیمایشى اختصاص دارد، دستاوردهاى عمده‏ى آن بر حسب درون‌مایه‏هاى اصلى‏اش ــ دریافت، میانجى‏گرى، تولید، و آثار ــ مطرح مى‏شود. سرانجام در مقام نتیجه‏گیرى، مى‏کوشد چالش‌های جامعه‏شناسى هنر را مطرح کند.