کتاب پیش رو مجموعهای است از سرودههای سیدعلی صالحی، شاعر و نویسندهی معاصر کشورمان که از پایهگذاران جریان شعر ناب و بنیانگذار جریان شعر گفتار و فراگفتار در ادبیات معاصر ایران است. صالحی سرودن را از دوران ابتدایی آغاز کرد و اشعار و انشاهای انتقادیاش در دوران دبیرستان باعث شد تا به اجبار یک سال مدرسه را ترک کند. او نخستین شعر جدیاش را در سال 1349 سرود و یک سال بعد به یاری ابوالقاسم حالت اشعارش در نشریهی بومی شرکت نفت منتشر شد و پس از این اتفاق بود که اخوان ثالث حمایت خود را از صالحی عنوان کرد...
سال ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۴ صالحی همراه چند نفر از شاعران همنسل خود جریان «موج ناب» را در شعر سپید پیریزی میکند. منوچهر آتشی و نصرت رحمانی در تهران از این جریان پیشرو حمایت میکنند. در سال ۱۳۵۶ بهعنوان برندهی جایزهی فروغ فرخزاد در شعر اعلام میشود. در سال ۱۳۵۷ صالحی از گروه «موج ناب» فاصله میگیرد. او «جنبش شعر گفتار» را با سادهکردن زبان شعر معرفی میکند که با آغاز دههی هفتاد به جریانی مقبول در شعر فارسی تبدیل میشود...
از آثار صالحی میتوان به: لولیوشِ واژهها، به تو فکر میکنم، سرود روح بزرگ، زن در سایه چهرهاش را نشان میدهد، نثار نام کوچک تو، انیس آخر همین هفته میآید، نگران نباش همهچیز درست خواهد شد، عاشقانههای بعد از گرگ و... اشاره کرد.