کانت و فلسفه معاصر

کتاب حاضر یکی از معدود پژوهش‌هایی است که فلسفه‌ی کانت را به‌طور کلی مورد بررسی قرار می‌دهد. لوسین گلدمن رابطه‌ی‌میان ادوار انتقادی و پیش‌انتقادی را در تحول اندیشه‌ی کانت مطالعه می‌کند و بر این باور است که غفلت گسترده‌ی دوره‌ی پیش‌انتقادی، فهم شایسته‌ی دوره‌ی انتقادی را زایل نموده است. گلدمن ایده‌های کانت را در بافت اجتماعی و تاریخی‌شان قرار می‌دهد. او در این اثر پایه‌ی کاربرد مضمون «نگرش تراژیک» را بنا نهاده که به پژوهش درخشان او درباره‌ی پاسکال و راسین، یعنی خدای پنهان گسترش یافت. این کتاب که تالیف آن هفت سال به طول انجامید، در واقع ادامه‌ی بررسی پیشین او درباره‌ی کانت و تحلیلی مارکسیستی از ادبیات و فلسفه در فرانسه است. گلدمن اصرار دارد که فلسفه‌ی دینِ کانت، فلسفه‌ی تاریخِ نقابداری بود که توانست به‌آسانی از تزئینات کلامی‌اش رها گردد. گلدمن نگرش کلیت کانت را با جهان‌نگری اساسا متفاوت تجربه‌گرایی و خردگرایی فرانسوی مقایسه می‌کند و سرشت کمک ویژه و قطعی کانت را در گسترش فلسفه‌ی اروپایی به اثبات می‌رسد. با انجام این کار، او نشان می‌دهد که چرا هگل، مارکس و لوکاچ به تفکر کانت چونان مکمل فلسفی انقلاب فرانسه می‌نگریستند.