جیبهایی پر از نان؟
دیدن همین عبارت غریب و نیز دیدن نام ویسنییک، بر آگهی یک اجرا، دو سببِ کافی خواهد بود تا مغزمان به قلقک بیفتد و برای خرید بلیت نمایش، هرچه زودتر اقدام کنیم. در این نمایشنامه با جفتی مانند و نامانند به دی دی و گو گو طرف هستیم که میبافند و بافته میشوند. نویسنده شما را ترغیب میکند به اندیشه در پرسشهای بنیادین “وجود”.
در « نوازنده زنده است؟» نیز، ویسنییکِ تبعیدشده را میبینیم. در یک اتاق انتظار هستیم. باز هم سایهی بکت بر صحنه افتاده. اینبار، نمایشنامهنویس خود را به نوازندهای بدل کرده که نوای سازَش تحمل نخواهد شد!
متئی ویسنییک در سال ۱۹۵۶ در شهر ردوتس رومانی زاده شد. او در رشتهی تاریخ و فلسفه ادامه تحصیل داد و از سال ۱۹۷۷ نمایشنامهنویسی را آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۴ جایزهی اتحادیهی نویسندگان رومانیایی را برای بهترین کتاب شعر دریافت کرد. ویسنییک در طی ۱۰ سال، نمایشنامههای زیادی نوشت که همهیآنها در کشورش ممنوع شدند. یک رمان و دو فیلمنامهاش نیز به همین سرنوشت دچار شدند. او در سپتامبر ۱۹۸۷ در پی دعوت بنیاد فرهنگی پاریس به فرانسه رفت و پس از درخواست پناهندگی سیاسی در این کشور اقامت گزید. پس از سقوط حکومت کمونیستی رومانی، ویسنییک در دسامبر ۱۹۸۹ به کشورش بازگشت و افزون بر انتشار آثارش در رومانی، فعالیتهای ادبی و هنری را از سر گرفت.