انور خوجه (مشت سرخ آهنین)

انور خوجه مردی کتابخوان، خوش‌برخورد و خوش‌سیما بود اما زیر این لایه‌ی بیرونی، شخصیتی به‌غایت متعصب، بیگانه‌ستیز، بدگمان و خونریز آرمیده بود. از بخت بد مردم آلبانی، انور خوجه که خود را مارکسیست لنینیست می‌نامید زمام امور این کشور را در پایان جنگ جهانی دوم به دست گرفت. انور خوجه چهل‌ویک سال با قدرت کامل با مشت آهنین بر آلبانی حکم راند. الگوی انور خوجه در کشورداری استالین بود. افتخار می‌کرد که «ما کمونیست‌های آلبانی با موفقیت بسیار آموزه‌های استالین را به کار برده‌ایم.» انور خوجه حتا بعد از مرگ استالین در 1953 همچنان به طرفداری از او و الگوبرداری از روش‌های سرکوب‌گرایانه‌ی او ادامه داد. آلبانی دوره‌ای عجیب از فقر و عقب‌ماندگی را در دوران انور خوجه تجربه کرد و پس از مرگ او هیچ هیئت خارجی در مراسم خاک‌سپاری‌اش شرکت نکرد. این کتاب روایتی است از زندگی او در ابعاد فردی و اجتماعی.