چنانچه به کتابها و مقالاتی که پیرامون تربیت فرزندان دختر و پسر به نگارش درآمدهاند مراجعه کنیم با دو دسته از نوشتهها روبهرو خواهیم شد؛ یک دسته از آنها کاملا تفاوت میان دو جنس را انکار میکنند و آن را ناشی از فرهنگ نادرست و شیوههای تربیتی خانوادهها میدانند و تاکید میکنند چنانچه از ابتدا به شکلی یکسان با دختر و پسر برخورد شود این تفاوتها از بین میروند و دستهای دیگر از کتابها هستند که به تفاوت میان دختر و پسر تاکید دارند اما آنچه عنوان میکنند تنها به باورهای کلیشهای جنسیتی نادرست دامن میزند و عملا آموزههای درستی را در اختیار نمیگذارد. واقعیت این است که بسیاری از نویسندگان براساس باورهای شخصی خود یا به پشتوانهای سیاسی دست به نگارش چنین کتابهایی میزنند حالآنکه کمبود کتابی که نویسندهی آن بر تفاوتهای جنسیتی آگاه باشد اما کلیشهها را تقویت نکند بهوضوح احساس میشود. نویسندهی کتاب پیش رو که در حدود سی سال سابقهی فعالیت در حیطهی پزشکی و مسائل مربوط به رشد کودک و نوجوان دارد، در این اثر از تفاوتهای جنسیتی میان دخترها و پسرها که بهطور عام و نه دربارهی همهی آنها صدق میکند پرده بر میدارد و با تکیه بر این تفاوتها نشان میدهد که بهترین شیوهی تربیتی و آموزشی آنها چیست. او به تفاوت میان شنوایی آنها، شیوهی وابستهشدنشان به مواد مخدر، نحوهی عملکرد سیستم بینایی یا بویایی در آنها، توجهشان به بازیهای کامپیوتری و شبکههای اجتماعی و... میپردازد و حقایقی مهم را مطرح میسازد که از بروز آسیبهای مختلف در دو جنس پیشگیری میکند.